Mersin’de “Üniversite–Sanayi” Masası Kuruldu
Mersin İstişare Kulübü’nün Şubat toplantısında iş dünyası, akademi ve STK temsilcileri aynı masada buluştu.
“Üniversite–İş Dünyası İş Birliğinde Sorunlar ve Çözüm Önerileri” başlığında yapılan tartışmada; akademi–sanayi arasında dil farkı, nitelikli insan kaynağı açığı, mikro işletmelerin sistemin dışında kalması ve kümelenme ihtiyacı öne çıktı. Katılımcılar, Mersin’de somut iş birliği için aracı bir yapı kurulması ve ortak zeminlerin çoğaltılması çağrısı yaptı. Mersin İstişare Kulübü (MİK), Şubat ayı buluşmasında Türkiye’nin yıllardır çözülemeyen başlıklarından birini yeniden gündeme taşıdı: Üniversite ile iş dünyası neden aynı hızda yürüyemiyor? İş insanları, akademisyenler ve sivil toplum temsilcileri, kentte düzenli yapılan toplantılardan birinde “üniversite–sanayi iş birliğinin kilitlenme noktalarını” ve “pratik çözümleri” konuştu.
Toplantının açılışında MİK Başkanı Ferudun Gündüz, kulübün 7’nci yılına girdiğini hatırlatırken, sivil toplumun sorunları görünür kılmada ve çözüm üretmede “kritik bir güç” olduğuna dikkat çekti. Gündüz, bu toplantıların yalnızca tartışma değil, aynı zamanda kent için ortak akıl üretme zemini olduğunun altını çizdi.
“Aynı masadayız ama aynı dili konuşmuyoruz”
Tarsus Üniversitesi öğretim üyesi Doç. Dr. Sami Süygun, üniversite ve sanayi bir araya geldiğinde en büyük kırılmanın çoğu zaman “niyet”te değil, iletişim dilinde yaşandığını vurguladı. Süygun’a göre akademinin daha soyut/teknik dili ile iş dünyasının sonuç odaklı beklentileri arasında bir “tercüme” ihtiyacı oluşuyor. Çözüm olarak da iki tarafın daha sık ve daha gündelik ortamlarda bir araya gelmesini önerdi: Bazen bir “çay-kahve buluşması” bile bariyerleri azaltabiliyor.
MÜGEV önerisi: “Tarafsız arabulucu kurum”
Sanayici Mustafa Güler ise, sanayinin katma değer üretmesi için üniversiteyle bağın güçlenmesinin zorunlu olduğunu söyledi. Ancak hem akademisyenlerin hem sanayicinin beklentilerinin farklılaştığına dikkat çekerek, bu iki dünyayı bir araya getirecek tarafsız bir aracı yapıya ihtiyaç olduğunu savundu. Güler, bu rol için Mersin Üniversitesi Geliştirme Vakfı’nın (MÜGEV) “geliştirici ve birleştirici zemin” olabileceğini dile getirip, kentte üniversite–sanayi ilişkisini güçlendirecek ortak bir mekanizma çağrısı yaptı.
“Öneri çok, veri az” çıkışı: Asıl düğüm insan kaynağı
Mersin Üniversitesi Genç Girişimci Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürü ve sanayici Dr. Gürbüz Çomak, tartışmanın sahaya inmesi gerektiğini vurguladı. Çomak’a göre mesele sadece kurumlar arası değil; insan kaynağı ve nitelikli istihdam sorunu çözülmeden model ilerlemiyor. Türkiye’de Ar-Ge merkezi ve teknopark sayısı artsa da, iş birliğinin özellikle mikro işletmelere yayılmadığına dikkat çekti. Çomak, “kısır döngü” olarak tanımladığı tabloyu şöyle özetledi: Sanayici mezundan verim alamayınca “üniversite yetersiz” diyor, akademisyen de “sanayi beni anlamıyor” diyor. Oysa nitelikli ve motive insan, girdiği her ekosistemde üretimi büyütebiliyor.
“Küresel rekabet” uyarısı: Kümelenme artık seçenek değil
Yörük Süt Yönetim Kurulu Başkanı Ramazan Öz ise rekabetin yerelden çoktan çıktığını, artık küresel ölçekte yaşandığını hatırlattı. Öz, maliyet ve verimlilik baskısına dikkat çekerek, şirketlerin ayakta kalabilmesi için kümelenme, ortak öğrenme ve deneyim paylaşımı gibi modellerin çoğalması gerektiğini söyledi. Ayrıca Mersin’de sanayicilerin bir araya gelebileceği daha güçlü bir örgütlenme zemini oluşturmak amacıyla “Sanayi Odası” kurulmasına yönelik bir çalışma yürütüldüğünü de paylaştı.
Akademide yükselme kriteri tartışması
Toplantıda söz alan Prof. Dr. Süleyman Türkel de yurt dışı örneklerinden hareketle akademik yükselmede yalnızca yayın değil, proje üretimi ve sanayiyle ortak çalışma kriterlerinin belirleyici olması gerektiğini vurguladı. Bu yaklaşımın, üniversite bilgisinin üretime ve toplumsal refaha daha hızlı yansımasını sağlayabileceğine işaret etti.
News
