Başarı Beklemek Değil, İnşa Etmektir
Zor bir dönemden geçiyoruz. Ekonomik koşullar, iş imkanları ve yaşam standartları birçok insanı memnuniyetsizlik noktasına sürüklüyor. Bugün çevremize baktığımızda, mesleğinden, işinden ya da mevcut şartlarından memnun olmayan pek çok insan görüyoruz. Ancak burada durup kendimize sormamız gereken kritik bir soru var: Gerçekten fırsat mı bekliyoruz, yoksa fırsat yaratmak için yeterince çabalıyor muyuz?
Başarının sırrı, oturup uygun koşulların oluşmasını beklemek değildir. Başarı; şartlar ne olursa olsun harekete geçmek, alternatif yollar üretmek ve fırsatları değerlendirebilmektir. Ne yazık ki birçok kişi “isterim ama imkânım yok” cümlesinin arkasına sığınarak hareketsizliği meşrulaştırmaktadır. Oysa bu yaklaşım çoğu zaman farkında olunmadan gelişen bir kaçış ve rehavet halidir.
Kolay yoldan para kazanma isteği ya da yalnızca hayallerle yetinme eğilimi, bireyi üretkenlikten uzaklaştırır. Hayal kurmak elbette değerlidir; ancak hayaller, eylemle desteklenmediğinde zamanla hayal kırıklığına dönüşür. Bu nedenle asıl soru şudur: Başarılı olmak için gerçekten ne yapıyoruz?
Örneğin, yıllarca sınavlara girip sonuç alamayan bir bireyin tüm sorumluluğu dış faktörlere yüklemesi ne kadar gerçekçidir? Elbette sistemsel sorunlar vardır; ancak bireyin bu süreçte kendini geliştirmek, alternatif alanlara yönelmek ve üretken kalmak gibi sorumlulukları da göz ardı edilmemelidir. Hedeflenen meslek elde edilene kadar yapılabilecek birçok iş, kazanılabilecek birçok deneyim vardır.
Bugünün dünyasında tek bir plana bağlı kalmak, özellikle de sadece “kendi mesleğimi yapacağım” düşüncesiyle yıllarca beklemek, gerçekçi bir yaklaşım değildir. Eğitim almak, yeni beceriler kazanmak, farklı iş alanlarını deneyimlemek ve hayatın içinde aktif kalmak, bireyi hem ekonomik hem de psikolojik açıdan daha güçlü hale getirir.
Belki de hayat bizden tam olarak bunu istemektedir:
Uyum sağlamak, öğrenmek ve gelişmek.
Daha geniş bir perspektiften baktığımızda, içinde bulunduğumuz dünya giderek daha belirsiz ve zorlayıcı bir hale gelmektedir. Bu nedenle yalnızca ideallerimize değil, aynı zamanda hayatta kalma becerilerimize de yatırım yapmamız gerekir. Basit gibi görünen bir beceri —örneğin bitki yetiştirmek, üretmek, kendi ihtiyaçlarını karşılayabilmek— gelecekte sandığımızdan çok daha değerli olabilir.
Bu, hayallerimizden vazgeçmemiz gerektiği anlamına gelmez. Aksine, hayallerimize ulaşmak için daha esnek, daha çalışkan ve daha hazırlıklı olmamız gerektiğini gösterir. Sadece A planına bağlı kalmak yerine, alternatif yollar geliştirmek, yan beceriler edinmek ve hayatın farklı alanlarında var olabilmek, bireyi güçlendirir.
Unutulmamalıdır ki;
çaba, insanı hem ayakta tutar hem de geliştirir.
Üretmek, çalışmak ve sorumluluk almak, bireyin özgüvenini artırır, psikolojik dayanıklılığını güçlendirir ve yaşamla kurduğu bağı sağlamlaştırır.
Son olarak, bu sürecin bir de insani boyutu vardır:
Egoya kapılmadan, “ben buyum” söylemlerine sığınmadan, mütevazı bir şekilde yaşamayı öğrenmek…
Gerçek güç, unvanlarda değil; uyum sağlayabilen, üretebilen ve sorumluluk alabilen birey olmaktadır.
Başarı bir sonuç değil, bir süreçtir.
Ve o süreç, bekleyerek değil, harekete geçerek başlar.
Dr. Gülay Gümüş
News
