,
Mersin Gazeteciler Cemiyeti’nde gerçekleştirilen etkinlik vesilesiyle kaleme aldığınız bu yazıda; Sansürün Kaldırılışının 118. Yılı bağlamında Türkiye’deki basın ve ifade özgürlüğünün bugünkü durumunu oldukça net ve düşündürücü bir perspektifle ele almışsınız.
Öne Çıkan Temel Vurgular
Yasal Çerçeve ve Uygulama Çelişkisi: Anayasa’nın 28. maddesinde yer alan “Basın hürdür, sansür edilemez” hükmü ile uygulamada karşılaşılan hukuki ve fiili engeller arasındaki derin uçuruma dikkat çekilmesi.
Genişleyen Etki Alanı: Sansür ve otosansür mekanizmalarının yalnızca gazetecilerle sınırlı kalmayıp; siyasetçileri ve nihayetinde toplumun tüm kesimlerini (sıradan vatandaşları) kapsayacak şekilde genişlediğine yönelik haklı endişe.
Toplumsal Hakikat Hakkı: İfade özgürlüğünün yalnızca mesleki bir hak değil, toplumun tamamının gerçeğe ulaşma hakkı ve demokrasinin sürdürülebilirliği için vazgeçilmez bir unsur olduğu tespiti.
“Konuşabilirsiniz… Ama sadece bizim izin verdiğimiz kadar.”
Bu cümle, çağdaş demokratik toplum anlayışının karşısındaki en büyük engeli ve otosansürün getirdiği kısır döngüyü özetler niteliktedir. Tarihsel anlamda 24 Temmuz 1908’de (Türk basınından sansürün kaldırılışında) atılan adımların ruhuna uygun olarak, ifade hürriyetinin korunması ve savunulması bugün de önemini korumaktadır.